Wittybooks

Wit beyond measure is woman’s greatest treasure

twenty twentyfour

Met ieder jaar dat verstrijkt lijkt de urgentie van leven groter en tegelijkertijd kleiner te worden. Aan de ene kant heb ik geen haast meer; weet inmiddels dat morgen de zon op komt, het in juni gewoon weer zomer wordt en het jaar verstrijkt of ik me er nou druk om maak of niet. De druk om alles nu te moeten doen is er vanaf. Maar ik voel ook dat het leven vluchtig is; probeer me harder vast te klampen aan mooie momenten en mensen, ben soms bang om al het moois kwijt te raken. Voel me daardoor soms extra kwetsbaar.

Ik weet niet of het echt een paradox te noemen is. Wellicht is het meer hoe een mensenleven is. Iets liefhebben en iets moois ervaren komt immers met een prijs (dat alles ook weer voorbijgaat).

Ik hoor je al denken. Goh, gezellig begin he, zo in het nieuwe jaar? Maar eigenlijk is het toch iets moois? Dat je zoveel fijne dingen hebt in je leven dat het idee van ooit afscheid moeten nemen al een beetje zeer doet. Bitterzoet.

Het is de tweede jaarwisseling zonder mijn opa. Mijn ratio kan dat feit netjes in een lade stoppen en archiveren. Opa’s zijn nu eenmaal sterfelijk. ‘Het is goed zo.’ Mijn hart vindt het moeilijker. Afscheid nemen doe je niet één keer, maar telkens weer opnieuw. Hij betekende zoveel voor mij en ja, dat is prachtig, maar het doet daardoor ook echt verrekte zeer.

En dan komt daar de zon weer op, slaat de zilte zeelucht in mijn gezicht en raast de wind door mijn haren. Schud ik met mijn hoofd de gedachten weer op een rijtje en gaan we door.

1. Voor mijn oma maakte ik met kerst een schilderijtje (de bloemen staan voor de geboortemaanden van de kleinkinderen en mijn oma en opa). 2. Lekker wandelen in het bos. 3. De zoldertrap in ons nieuwe huis. 4. Een kiekje dat ik maakte tijdens een wandeling in Zeeland, waar we waren voor de kerstdagen. 5. Nog een fotootje uit het nieuwe huis; schattige tegels in de keuken. 6. Een bezoekje aan de boekhandel in Schagen, waar ik een boekenbon te besteden had, en een lekkere kop koffie… De perfecte zaterdagmiddagbesteding, als je het aan mij vraagt.

Ok, dus even uit de overpeinzing en in de korte metten: 2024 wordt een druk en spannend jaar. We hebben namelijk een huis gekocht! Nog voor de kerst hebben we de koopakte getekend. Officieel zitten we nu in de fase dat de bank de hypotheek moet verstrekken, dus het kan in theorie nog anders verlopen, maar ik wil er eigenlijk al gewoon lekker vanuit gaan dat het huis van ons is (en mocht het toch opeens misgaan, tsjah, dan zien we het wel weer).

Al jaren hebben we het over het kopen van een huis, het liefst een “klushuis” (leuk woord, vind ik dat), met een grote tuin, in onze stad. En het is dus gelukt! Ik geloof het ergens nog niet helemaal?! In februari krijgen we de sleutel en gaan we aan de slag. Zin in.

Verder heb ik natuurlijk, heerlijk cliché, wat goede voornemens voor dit jaar. Ik heb echter geleerd van vorig jaar, dus ga dit keer wat liever voor mezelf zijn. Mijn lijstje:

  • Heel januari een Instagram-stop (Ik heb geen hekel aan de app, maar merk ook absoluut geen toevoeging aan mijn leven. Hoeveel uren ik er op zit te scrollen vind ik gewoon zonde van mijn tijd. En alles en iedereen gaat op elkaar lijken, dat vind ik zo jammer! Plus, als ik mezelf nog één keer hoor zeggen ‘ja, weet je wat ik op Instagram zag…’………..)
  • Iedere keer dat ik eigenlijk op insta zou scrollen wil ik lezen óf schrijven.
  • Daarover gesproken: ik ben achter de schermen bezig met het verhuizen van mijn blog. Ik mis het schrijven eigenlijk heel erg. Niet dat ik denk dat ik er nou zo goed in ben, maar ik vind het wel leuk om te doen. Lekker creatief bezig zijn en dingetjes maken. Op instagram lukt mij dat gewoon niet echt, omdat ik het gevoel heb dat het in een bepaald hokje moet passen en het daar veel meer als een “kijk mij” voelt (voor mij he, ik zeg niet dat voor anderen zo is). Lijkt me leuk om hier weer wat creatiever te worden!
  • In januari doe ik ook mee met de Yoga With Adriene challenge. Dit vond ik vorig jaar echt héérlijk om te doen, dus nu heb ik er weer helemaal zin in. Vanavond ga ik het eerste filmpje doen! We beginnen rustig, zo te zien. Doe je ook mee?
  • Dit jaar wil ik ook weer heel graag een schildercursus volgen. Ik vond het olieverven echt superleuk en heerlijk ontspannend, dus het lijkt me wel een goed idee om het weer op te pakken. Volgens mij start de cursus in maart, dus dat is iets om naar uit te kijken.

Bedankt voor het meelezen en al jullie lieve reacties het afgelopen jaar! ♡ Ik wens jullie allemaal een heerlijk en vooral gezond 2024.

Liefs!

6 responses to “twenty twentyfour”

  1. Ik heb dat ook, dat posten op Instagram zo voelt als “kijk mij!”. Dat heb ik op mijn blog niet en daarom vind ik bloggen ook fijner.
    Ik zit nu weer even in een fase dat Instagram me niet zo boeit. Ik heb op mijn telefoon nu ook een nieuwe launcher waardoor het er allemaal heel simpel uit ziet en zonder icoontjes en dat helpt precies wel om de app minder op te zoeken.
    Ik wens je een fijn 2024 alleszins en dat je lijstje met leuke voornemens waargemaakt kan worden. Benieuwd naar je creatieve bloguitspattingen (no pressure! Echt!) 🙂

    1. Haha, ik heb de app nu ook ergens verstopt… Ik merkte gisteren al wel dat ik ongemerkt naar de map ging waar dat icoontje eerst stond. Dat zit er dus echt ingesleten! Erg eigenlijk. Ik heb niets tegen instagram per se, maar ik erger me vooral aan het feit dat ik het niet maar een beetje kan doen. Als het nou bij 10 minuutjes per dag zou blijven, dan zie ik er geen probleem in. Maar op sommige dagen zit ik zo een uur te scrollen… Zonde van de tijd.

      Jij ook een heel fijn fijn 2024, Irene! En bedankt voor je reacties op mijn mails ♥︎

  2. Gefeliciteerd met jullie nieuwe huis. Succes met alles rondom de hypotheek. Ik duim dat het allemaal snel rond is. Op naar een gezond en gelukkig jaar vol mooie momenten!

    1. Dankjewel Shirley! Jij ook! 🙂

  3. Gefeliciteerd met jullie huis! Wat tof een klushuis, ik weet niet of ik het zou kunnen maar ik vind het altijd zo tof om te zien en het lijkt me dus ook heel leuk om met je eigen handen je huis te ‘maken’.
    En wat mooi dat schilderij voor je oma, extra bijzonder met de geboortebloemen, goed bedacht zeg. Succes met de yoga challenge en natuurlijk een fijn nieuw jaar!

    1. Dankjewel Karlijn! Soms is het idee wel een beetje intimiderend, maar dan zeg ik maar tegen mezelf ‘stap voor stap’. En met dit huis voelde ik meteen dat we er iets moois van zouden kunnen maken. Dat gevoel was super sterk! Dus ik denk (en hoop) dat het helemaal goed gaat komen.

      De credits voor het schilderijtje kan ik trouwens niet claimen, want het idee kwam van internet. Blijkbaar kun je zoiets bestellen, maar ik dacht: waarom maak ik zoiets niet zelf? Vandaar!

      Dankjewel voor je berichtje en jij ook een heel fijn 2024! x

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

← Go back

© wittybooks.nl 2023 | Privacyreglement