Auteurs, Interview

Annemerel: ‘Het was van mij echt een droom om ooit een boek te mogen schrijven.’

Annemerel de Jongh (1989) is, en hardloopfanate en inmiddels doorgewinterd publicist. Ze blogt al ruim 15 jaar op haar persoonlijke blog annemerel.com, schrijft voor diverse mediaplatforms (zowel online als offline), vlogt op haar youtubekanaal en heeft daarnaast twee boeken op haar naam staan. Beide boeken zijn hardloopgidsen: Live, Love, Run (2016) en Ik heb geen zin (2017). Het leek mij leuk om haar te vragen naar hoe dit proces precies gegaan is. Hoe kwam ze op het idee om een boek te gaan schrijven, hoe heeft ze het aangepakt en hoe vond ze het schrijfproces gaan? En, heeft ze nog meer boekenplannen? Begin vorige week kwam ze naar Den Helder voor een fotoshoot (o.a., want er moest ook even bijgekletst worden natuurlijk) en via de mail stuurde ik haar een lijstje met tien vragen!

1. Hoe kwam je op het idee om een boek te schrijven? Ben je hiervoor benaderd of heb je zelf contact gezocht met de uitgever?

Het was van mij echt een droom om ooit een boek te mogen schrijven. Als vierjarige schreef ik al boekjes met de paar woorden die ik kende, de bibliotheek was mijn favoriete uitje en vroeger wilde ik Francine Oomen worden (auteur van mijn favoriete serie, de ‘Hoe Overleef Ik’ boekenserie). Toen bloggers om me heen boeken begonnen te schrijven dacht ik af en toe wel, hoe cool zou het zijn als ik dit ook zou kunnen doen? Ik ben vaak aan een boek begonnen, maar had toch nooit de tijd en discipline om het in mijn eentje af te maken. Toen in maart 2015 twee uitgeverijen me benaderden om een boek te maken had ik het idee dat ik droomde. Ik ging met beiden in gesprek en besloot uiteindelijk voor A.W. Bruna te kiezen, omdat zij graag een hardloopboek zouden zien en ik dat ook graag wilde maken.

2. Het thema van je boeken tot nu toe (hardlopen) ligt misschien voor de hand, omdat je er ook al jaren over blogt, maar is dit in het begin nog anders geweest? Heb je nog andere ideeën gepitcht?

De andere uitgeverij wilde in eerste instantie een meer lifestyle boek maken. Dit wilde ik in eerste instantie ook met A.W. Bruna doen, maar na het tweede gesprek concludeerden we eigenlijk al dat er zoveel lifestyle boeken waren en dat er juist nog niet zoveel over hardlopen geschreven was. Ik zag ook steeds meer mogelijkheden met hardlopen en dat idee vond ik al snel leuker dan het lifestyle boek idee.


3. Hoe begin je met schrijven?

Op Koningsdag 2015. Ik had het al weken uitgesteld en had geen plannen voor Koningsdag, dus besloot met Aperol Spritz op de bank maar gewoon te beginnen. Ik schreef die dag het laatste hoofdstuk van Live, Love, Run. 4000 woorden. In een keer eruit. Dat voelde zo ontzettend goed. Ik herinner me nog dat ik ‘s avonds vol adrenaline een mega snelle 5 kilometer liep door de duinen om het te vieren.

4. Wat vond je het lastigst aan het hele schrijfproces?

Beginnen. In mijn hoofd zit het vol met ideeën, maar daadwerkelijk gaan zitten, mijn telefoon weg te leggen en serieus te schrijven, dat is een ding dat ik soms lastig vind. Maar als de eerste zin op papier staat gaat het eigenlijk als vanzelf. Wat ik ook lastig vind is aantekeningen van mijn redacteur lezen en deze verwerken in het boek. Vooral bij mijn eerste boek had ik hier moeite mee, was ik nog erg onzeker. Ik was bang dat het niet goed genoeg zou zijn en dat dat in die notities van mijn redacteur zou staan. Ik vond het dan ook erg moeilijk om mijn stukken op te sturen zodra ze klaar waren. Ik merk wel echt dat ik daar steeds makkelijker in word. Ik heb nu zoiets van, ja, jullie weten hoe ik schrijf, als jullie het niet goed vinden, dan hadden jullie vast niet gevraagd om een derde boek met me te maken.

5. Hoeveel invloed had je op de vormgeving van je boeken? Mocht je bijvoorbeeld zelf de covers uitkiezen?

Gelukkig laten ze me daar bij A.W. Bruna heel vrij in. Natuurlijk geven ze suggesties, maar ik bepaal uiteindelijk de foto die gebruikt wordt. Het lettertype, het formaat, het papier, overal word ik bij betrokken. Bij mijn vorige boek werden de foto’s zwart/wit. Dat vond ik in het begin wel lastig, maar ik was degene die perse wilde dat het boek niet duurde werd dan €17,50, dus heb me uiteindelijk toch bij zwart/wit neer moeten leggen. En ik sta 100% achter het resultaat. Mede doordat we een steunkleur hebben gebruikt is het naar mijn mening alles behalve saai geworden.

6. Heb je een tip voor iemand die zelf ook een non-fictie boek wil schrijven?

Kom met een goed idee. Ik heb het ‘geluk’ dat ik al sinds 2003 blog en daardoor mezelf een beetje ‘bekend’ gemaakt heb waardoor uitgeverijen mij benaderd hebben, maar jij kunt een uitgeverij ook altijd met een goed idee benaderen. Maar dan moet het wel echt een goed idee zijn en het boek moet niet al in de winkel liggen. En lukt het niet meteen om een uitgeverij te vinden, of is een non-fictie boek meer een lange termijn idee, begin dan een blog. Doordat ik al vijftien jaar bijna iedere dag schrijf is schrijven voor mij een tweede natuur geworden, waardoor het me heel makkelijk afgaat. Ook heb ik hierdoor mijn eigen schrijfstijl ontwikkeld, wat ook helpt identiteit aan je boek te geven. Ik schrijf geen Proust, ik ben eerder van de Jip & Janneke-taal, maar de woorden stromen wel vaak mijn vingers uit zonder dat ik er al te veel moeite voor hoef te doen.

7. Zou je ooit fictie willen schrijven?

Dat lijkt me heel leuk, maar ik weet niet of ik daar genoeg fantasie voor heb. En talent. Ik ben goed in schrijven over dingen waar ik veel mee bezig ben, dingen die dicht bij mezelf liggen. En ik wil (op dit moment) geen semi-autobiografisch fictie boek schrijven. Wie weet, ooit. Maar ik twijfel of daar mijn ‘talent’ ligt. Misschien komt dat met levenservaring, misschien komt het nooit, misschien moet ik het ooit eens proberen.

8. Word je er daar nou rijk van, een boek schrijven?

Hahahahaha nope. Allebei mijn boeken hebben in de bestseller 60 gestaan en zitten in hun tweede druk, dus slecht hebben ze het zeker niet gedaan, maar van het geld dat het boek direct opbrengt zou ik denk ik nog geen twee maanden kunnen leven. Waarom ik het dan toch doe? Omdat het iets magisch heeft om je eigen boek in handen te hebben. En omdat het me meer naamsbekendheid geeft (wat uiteindelijk weer meer geld oplevert).

9. Is er nog een ander onderwerp (afgezien van hardlopen) waar je heeeeeeel graag over zou willen schrijven?

Eigenlijk niet. Mensen vragen weleens waarom ik geen boek over wintersporten ga schrijven, maar ik kan me daar nog heel weinig bij voorstellen. Ooit wil ik misschien nog wel een keer dat lifestyle boek maken waar ik in 2015 over nadacht, maar ik vind dat ik daar nog niet genoeg levenservaring voor heb.

10. Je hebt inmiddels laten weten dat je aan een derde boek bezig bent.  Kun je daar al IETS over loslaten?

Ik kan er nog niet heel veel over vertellen, maar het gaat in ieder geval weer over hardlopen. Bij mijn eerste boek vroegen mensen zich al af hoe je in vredesnaam een boek compleet over hardlopen kon vullen, nu ga ik gewoon een derde boek maken. En het wordt weer iets totaal anders. Ik moet hiervoor ver uit mijn comfortzone en dat vind ik mega spannend, maar ik heb er ook super veel zin in. Eind mei ga ik hier meer over vertellen.

Ok, ik weet stiekem al waar ze over gaat schrijven en ik vind het echt een heel gaaf idee! Ik denk dat het voor iedereen die in sporten of hardlopen geïnteresseerd is (of natuurlijk in Annemerel) een must-read gaat worden. Ik zou zeggen: houd de komende tijd haar blog of instagram in de gaten als je meer wilt weten.

Dankjewel Annemerel voor het beantwoorden van mijn vragen! 🙂

Liefs,
Ash

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

SaveSave

Nog meer lezen

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *