Recensie

Een enkeltje Japan, alstublieft

sputnikstrange

Is er iets fijners dan bij iemand op bezoek gaan en vervolgens thuiskomen met héél veel filmtips en misschien zelfs een stapeltje boeken? Ik denk het niet! Toen ik laatst bij mijn zusje was leende ze mij twee boeken die ik volgens haar absoluut moest lezen. Toevallig hadden ze allebei iets gemeen: het verhaal speelde zich (grotendeels) af in Japan én ze waren allebei geschreven door een Japanse schrijver. Dat beloofde veel goeds!

Eén van mijn favoriete schrijvers is absoluut de Japanner Haruki Murakami. Zijn boek Norwegian Wood was het eerste dat ik van hem las en ik was meteen verkocht. Daarna volgde Kafka On The Shore (iets lastiger om door te komen vond ik) en ook las ik laatst The Colorless Tsukuru Tazaki and His Years of Pilgrimage (die vond ik weer heel erg goed). Het ene boek van Murakami is echt het andere niet. Murakami schrijft prachtig, maar (ja er is een maar!) heel soms dan gaan de symboliek en allerlei rare wendingen in het verhaal mij boven de pet. Dan snap ik er gewoon helemaal niets meer van en dan weet ik ook echt niet wat ik er van moet bakken. Gelukkig is daar het internet en na heel wat gegoogle kom ik er vaak wel uit. Laat je hier echter niet door tegenhouden, want dat zou zonde zijn! Mocht je echt niet van fantasie houden, dan is Norwegian Wood bijvoorbeeld een mooi boek om mee te beginnen. En, zo blijkt, Sputnik Sweetheart ook!

Sputnik Sweetheart wordt verteld vanuit de hoofdpersoon K. en gaat over het meisje Sumire. Ze hebben ellenlange gesprekken over eigenlijk van alles en stiekem vindt K. haar meer dan leuk. Sumire lijkt echter niets voor hem te voelen (op die manier althans) en denkt zelfs dat ze helemaal niet verliefd kan worden. Totdat ze Miu tegenkomt, een getrouwde oudere vrouw, en smoorverliefd op haar wordt. Miu is haar Sputnik Sweetheart. Sumire gaat aan het werk voor het bedrijf van Miu en alles lijkt z’n gang te gaan, totdat Sumire tijdens een zakenreis opeens verdwijnt…

Ook dit boek vond ik weer een heerlijke Murakami klassieker. Ja-knikken bij passages waarin de hoofdpersonen mijmeren, ook dáár op die heuvel zitten of in dat telefoonhokje staan en je steeds weer afvragen wat er vervolgens gaat gebeuren (en eigenlijk is het nooit wat je verwacht!). Ik kon het boek maar moeilijk wegleggen.

Het andere boek dat ik van mijn zusje leende, Strange Weather in Tokyo van Hiromi Kawakami, vond ik eigenlijk erg lijken op het soort boek dat Murakami zou kunnen schrijven. En dat is een compliment! Waar Murakami echter heel erg van de symboliek is, lijkt dat bij Kawikami iets minder mee te spelen en is haar verhaal (bij gebrek aan een beter woord) wat simplistischer. Strange Weather in Tokyo gaat over Tsukiko, een vrouw van in de dertig, die jaren later haar docent Engels van de middelbare school tegenkomt in een bar. Ze praten, drinken Saké, eten en struinen uren door Tokyo. Er sluimert iets tussen hun, maar wat is het? Kan het liefde worden? En misschien zelfs een relatie? Ik vond het zelf een héél fijn boek, heel cinematisch, en bij vlagen had ik zelfs het gevoel dat ik bij de hoofdpersonen aan de bar zat.

De titel van dit stuk zegt het al: deze twee boeken voelden écht als twee enkele tickets naar Japan. Alleen dan een stukje goedkoper en je hoeft er je bad niet voor uit 😉

Nog meer lezen

2 thoughts on “Een enkeltje Japan, alstublieft

  1. Hard-Boiled Wonderland en het Einde van de Wereld was voor mij het eerste boek dat ik las van Murakami, en ook ik was na het lezen van mijn eerste Murakami verkocht. Ik vind zijn boeken zo mooi, zo simpel maar soms zo ingewikkeld tegelijk. Ik hou van de herkenbaarheid en van de mysteries waar je soms nog mee blijft zitten nadat je het boek uit hebt. Norwegian Wood en Spoetnikliefde vond ik allebei ook heel mooi! Ik las de eerste in het Nederlands, dus heb er nu maar een gewoonte van gemaakt om Murakami in het Nederlands te lezen, haha. Kafka On The Shore heb ik nog niet gelezen, maar ik ben er wel erg benieuwd naar. Ik heb ‘m toevallig vandaag besteld, kan niet wachten om erin te beginnen! Al ben ik nu nog bezig in de verhalenbundel Mannen Zonder Vrouw! 🙂

Comments are closed.