Kringloopvondst, Lijstje, Recensie

Gelezen én gevonden

Benieuwd welke boeken ik de afgelopen weken gelezen en gekocht heb? Ik vertel het je! En ik verklap alvast: ik heb weer echt leuke boeken gevonden in de kringloop ♥ ♥ ♥

Ik kocht:

Afgelopen week én zaterdag vulden we (geen koninklijk meervoud trouwens, ik heb het hier ook over mijn vriend) de dag met een bezoek aan meerdere kringloopwinkels in de buurt: Den Helder, Schagen en Heerhugowaard. We kwamen met leuke koopjes thuis (ik kocht o.a. een leuke blouse en we vonden een nieuwe “hocker”, die ik nog ga bekleden met stof) en ik had geluk, want vond ook drie fijne boeken voor maar 1 euro per stuk. Zo vond ik het boek Nora Webster van de schrijver Colm Toibin, dezelfde auteur als van Brooklyn, een boek dat ik echt heel mooi vond (net zoals de film overigens), dus ik heb hoop dat deze ook heel mooi gaat zijn.

     Set in Wexford, Ireland, and in breathtaking Ballyconnigar by the sea, Colm Toibin’s tour de force eighth novel introduces the formidable, memorable Nora Webster. Widowed at 40, with four children and not enough money, Nora has lost the love of her life, Maurice, the man who rescued her from the stifling world she was born into. Wounded and self-centred from grief and the need to provide for her family, she struggles to be attentive to her children’s needs and their own difficult loss.

In de kringloop van Den Helder vond ik dit boek, Alias Grace van schrijfster Margaret Atwood (van The Handmaid’s Tale!).

It’s 1843, and Grace Marks has been convicted for her involvement in the vicious murders of her employer and his housekeeper and mistress. Some believe Grace is innocent; others think her evil or insane. Now serving a life sentence, Grace claims to have no memory of the murders. An up-and-coming expert in the burgeoning field of mental illness is engaged by a group of reformers and spiritualists who seek a pardon for Grace. He listens to her story while bringing her closer and closer to the day she cannot remember. What will he find in attempting to unlock her memories?

Volgens mij is van dit boek ook een serie gemaakt, die op Netflix staat. Ik ga eerst het boek lezen en dan misschien daarna toch maar eens aan die serie beginnen! Ik ben namelijk echt een heel groot fan van The Handmaid’s Tale. Hopelijk is het net zo spannend als The Handmaid’s Tale.

Het derde boek dat ik in de kringloop vond was Dagboek voor vier handen, een boek dat Benoite Groult samen met haar zus Flora schreef.

Op 6 mei 1940 besluiten Benoîte en Flora Groult, twintig en vijftien jaar oud, een dagboek bij te houden. Hun dagelijkse belevenissen, hun romantische ontmoetingen en hun naïeve kijk op het leven vormen een schril contrast met de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog. Dagboek voor vier handen is een intiem, openhartig verslag van twee zussen die ook elkaars beste vriendinnen zijn. Het verscheen voor het eerst in 1962 en is nog altijd Benoîtes persoonlijke favoriet.

Dit klinkt echt als iets voor mij! Ik twijfelde eerst even (het boek zag er nogal oud en stoffig uit), maar besloot de eerst pagina te lezen en toen was ik overtuigd. Vaak als ik twijfel over het kopen van een boek dan lees ik even de eerste pagina en als deze mij niet weet te grijpen, dan laat ik het staan. Wil niet zeggen dat ik het nooit zal lezen, maar op dat moment laat ik het even de doorslaggevende factor zijn. Zeker bij “oude” boeken (waar ik eigenlijk nog nooit iets over heb gehoord) werkt dit wel goed.

Ik las:

Van mijn schoonmoeder leende ik het boek Ooit, misschien geschreven door Lauren Graham. Echt zo’n boek dat je in één dag uitleest.

Franny Banks had zichzelf drie jaar de tijd gegeven om het te gaan maken als actrice. Nu gaan de laatste drie maanden in. Ze kwam ooit naar New York met dromen over Broadway, maar haar fanclub telt nog maar twee leden (haar huisgenoten Jane en Dan) en om haar huur te betalen werkt ze als serveerster in een Comedy Club.
Franny wil haar droom om de volgende Diane Keaton of Meryl Streep te worden nog niet laten varen. Maar haar bankrekening slinkt, haar agent belt niet meer, en haar vader wil eigenlijk dat ze naar huis komt om met haar geweldige ex-vriend te trouwen. Franny besluit nog één laatste poging te wagen om ‘ooit’ te veranderen in ‘nu’.

Eerlijk: normaal zou ik dit niet zo snel oppakken, maar ik ben Gilmore Girls én Lauren Graham fan, dus ik wilde het toch graag lezen. In z’n genre vond ik het een leuk boek! Luchtig, gevat en niet al te cliché.

Van mijn zusje leende ik twee boeken, o.a. het boek Record of A Night Too Brief van Hiromi Kawakami. Hier kan ik kort over zijn: dit vond ik helemaal niks. Strange Weather in Tokyo (van dezelfde schrijfster) vond ik echt een fijn boek, maar deze was me iets te vaag. Wat mij betreft geen aanrader, tenzij je van fantasie houdt.

Het boek Human Acts van Han Kang (en erg mooi vertaald door Deborah Smith) vond ik daarentegen wel heel mooi. Geen gezellig en grappig boek, maar als ik jullie een beetje inschat met jullie liefde voor A Little Life, dan maakt dat niet zoveel uit, haha. (En nee, dat boek heb ik nog steeds niet gelezen!).

In the midst of a violent student uprising in South Korea, a young boy named Dong-ho is shockingly killed.The story of this tragic episode unfolds in a sequence of interconnected chapters as the victims and the bereaved encounter suppression, denial, and the echoing agony of the massacre. From Dong-ho’s best friend who meets his own fateful end; to an editor struggling against censorship; to a prisoner and a factory worker, each suffering from traumatic memories; and to Dong-ho’s own grief-stricken mother; and through their collective heartbreak and acts of hope is the tale of a brutalized people in search of a voice.

Het boek is niet alleen heel erg mooi geschreven, maar ik vond het ook heel interessant om over een gebeurtenis te lezen waar ik eigenlijk helemaal niets vanaf wist (namelijk de opstand onder de studenten en arbeiders tegen de regering in Zuid-Korea in 1980). Zeker een aanrader.

 

O ja, tot slot wil ik jullie ook even bedanken voor de reacties op mijn vorige post. Soms kun je een beetje navelstaarderig zijn en ergens over peinzen, wat achteraf dan wel blijkt mee te vallen. Ik was er namelijk van overtuigd dat ik veel dubbele content maakte, waardoor het eigenlijk soms nogal nutteloos voelde. Blijkt dus mee te vallen, als ik jullie antwoorden mag geloven. Dank voor je feedback! 🙂 Enne, een podcast bleek geen populair idee, maar het lijkt me heel leuk om het eens te proberen (gewoon als creatief project), dus wie weet heb (maak) ik daar dit jaar eindelijk eens tijd voor.

Wat ben jij aan het lezen?

Liefs,
Ash

Nog meer lezen

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *