Biografie, Frontpage, Recensie

Grace Coddington – Een Memoir

Grace schrijft het al in de inleiding van haar boek: waarschijnlijk kennen we haar van de documentaire The September Issue (klik hier voor een link naar de trailer). In deze documentaire draaide het allemaal om de totstandkoming van de September-versie (de dikste van het jaar) van de Amerikaanse Vogue, waar Grace Coddinton “creative director” is. Anna Wintour werd niet al te best afgeschilderd in de documentaire en Grace leek vaak het slachtoffer te zijn van haar harde aanpak. Of dat helemaal terecht is, dat is na het lezen van deze memoires nog maar de vraag. Grace en Anna blijken namelijk al járen vriendinnen te zijn en hun onderlinge strubbelingen zorgen er juist voor dat er uiteindelijk een bijzonder resultaat wordt bereikt. Maar goed, genoeg daar over, want wie weet nou immers écht wat er tussen die twee speelt? Ik niet! Na het lezen van het boek weten we wat meer over haar de relatie met Anna, maar wordt toch vooral duidelijk dat het leven van Grace Coddington zelf voor meer dan genoeg interessant leesmateriaal kan zorgen.

In haar memoires vertelt Grace over haar jeugd, haar huwelijken, haar dromen, creativiteit en natuurlijk haar carrière. Ze groeide op in een klein kustdorpje aan de Britse kust, vertrok naar Londen om model te worden, werd een paar keer verliefd, kreeg een auto-ongeluk, reisde door heel Europa, ging werken voor de Britse Vogue en eindigde uiteindelijk in New York (waar ze nu nog steeds woont). Als haar memoires iets laten zien, dan is het wel dat je nooit weet hoe het leven kan lopen. Het is heel interessant om te lezen hoe Grace gekomen is waar zij nu is, met name omdat zij daar ontzettend nuchter over spreekt en zichzelf geen seconde ontzéttend belangrijk lijkt te vinden. Hoewel je natuurlijk nooit meer hetzelfde pad zou kunnen belopen als Grace (al is het maar omdat de tijden zo veranderd zijn!), is haar verhaal inspirerend, innemend en lijkt het bovendien oprecht.

De foto’s in dit boek zijn een belangrijke toevoeging, want Grace refereert aan veel verschillende gebeurtenissen, shoots en modereportages. Er staan er een heleboel in (achterin het boek is een bijlage te vinden), maar ik heb tijdens het lezen ook een flink aantal keer gegoogeld om de foto’s te zien van de shoots waar ze over spreekt. Van veel shoots wist ik precies waar ze het over had (de Alice in Wonderland reportage van Annie Leibovitz is bijvoorbeeld erg bekend), maar ik heb door dat gegoogle nog een heleboel bijgeleerd. Ik ben gek op anekdotes en achtergrondverhalen, dus ik vond het erg leuk om vervolgens op zoek te gaan. Bovendien kwam zo het boek voor mij echt tot leven.

De illustraties, getekend door Grace zelf, maken het boek helemaal af en geven het een nóg persoonlijker tintje.

Aantal sterren:

Ik heb de memoires met veel plezier gelezen en vond het heel leuk om een kijkje te krijgen achter de schermen van de modewereld en in het hoofd van zo’n creatief persoon als Grace. De tijdlijn is hier en daar echter wat warrig en als je geen kennis hebt van de modewereld (ontwerpers, fotografen, modellen bijvoorbeeld), dan is met name het tweede deel van het boek misschien wat lastig te volgen. Ik vond het prima te doen, maar je moet er wel rekening mee houden!

Wel lezen: als je interesse hebt in mode, fotografie en eventueel de populaire cultuur van de jaren zestig/zeventig.
Niet lezen: als mode en de creatieve wereld je totaal niet interesseren.

Sahar, nogmaals bedankt voor het opsturen! ♡

SaveSave

Nog meer lezen

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *