Maandag

Maandag (4)

Hoi! Vandaag komt dit artikeltje ieeeeetsje later online dan normaal en dat komt door een kapotte laadkabel van mijn laptop. Oeps, sorry daarvoor. Heel onhandig ook, als je werk voornamelijk bestaat uit computerzaken. Ik moest dus even iets anders verzinnen. Maar het is nog maandag, dus ik ben nog op tijd! Ik vertel je over de boeken die ik gelezen heb, die ik gekocht heb én nog een beetje over mijn week.

Ik deed: de afgelopen week ging ik naar de kringloopwinkel, op zoek naar een boek voor een leuk prijsje. Als je m’n artikeltje hebt gelezen over m’n kringloopvondst, dan weet je dat ik op een boek van Virginia Woolf stuitte. Erg blij mee! Waar ik ook erg blij mee ben is mijn boekenvondst van zaterdag. Terwijl mijn vriend wat op ging halen in een platenzaak, ben ik de Bruna in gedoken om even te snuffelen tussen de boeken. Daar vond ik bij toeval het tweede deel van De Schaduw van de Wind serie: Het Spel van de Engel. Er lag nog maar één exemplaar en nog afgeprijsd ook! Dus die ging natuurlijk mee, want van zoveel geluk moet je gebruik maken 🙂 O ja, en ik ging lekker lezen in de bibliotheek, met een lekkere kop thee erbij. En wat ik deze week niet gedaan heb: mijn boekenkast opgeruimd, haha. Achja… morgen weer een dag.

Ik las: Afgelopen week las ik vooral in het boek Kinder than solitude van Yiyun Li, maar ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik het best een pittig boek vind. Vrolijk is het niet en hoewel het wel heel mooi is, merk ik aan mezelf dat ik het er niet graag bijpak. Zaterdag ben ik gelijk begonnen in Het Spel van de Engel (ik kon niet wachten, haha) en nu ga ik denk ik die eerst uitlezen voordat ik weer verder ga in Kinder than Solitude.

Ik lees nu: Het Spel van de Engel dus, van Carlos Ruiz Zafón.

“In het turbulente Barcelona van de jaren twintig krijgt de jonge broodschrijver David Martín, geobsedeerd door een onmogelijke liefde, het aanbod van een mysterieuze uitgever om een boek te schrijven zoals nog nooit geschreven is, een boek dat de wereld zal veranderen. De tol die David hiervoor moet betalen is echter torenhoog.”

Het duurt wat langer voordat dit verhaal écht op gang komt (althans, niet dat het saai is, absoluut niet, maar het plot zoals die beschreven wordt op de achterkant van het boek begint vrij laat), maar ik ben nu halverwege het boek en leest weer net zo lekker weg als De Schaduw van de Wind. Leuk is dat het een heel ander verhaal is, met andere personages, maar dat er veel overlap plaats vindt. Het speelt zich weer af in Barcelona én een deel van de personages uit het eerste deel komen af en toe terug. Net genoeg om vertrouwd aan te voelen en tegelijkertijd vernieuwend te zijn.

Ik ontdekte: dat er nog een vierde deel is van de “Schaduw van de Wind” serie. Linda liet een reactie achter (thank you!) en ik kreeg een reactie van de Bibliotheek op twitter. Ik ben erg blij met die ontdekking, want als die delen maar half zo leuk zijn als de eerste twee boeken, dan heb ik dus nog heel wat fijn leesvoer te gaan.

– Harry Potter and the Chamber of Secrets door J.K. Rowling

Ik ga doen: de komende week is het vooral druk met wat werkdingetjes. Een opdracht moet worden afgerond, plus er ligt nog wat ander werk en doordat ik vandaag niets heb kunnen doen, moet het nu allemaal in een wat kortere tijdspanne gebeuren. Maar ik laat me niet gek maken! Gewoon rustig aan de slag en vooral veel pauzes tussendoor houden (daarin doe ik dan yoga, ga ik wandelen of mediteer ik bijvoorbeeld). Daarnaast hoop ik m’n nieuwe boek uit te lezen en ik vermoed dat het wel gaat lukken, want ik kan ‘m nu al amper wegleggen. M’n schoonmoeder wilde ‘m graag lenen, dus dat komt goed uit.

O ja, en ik heb natuurlijk weer groepstherapie. Het is nog steeds geen favoriet (logisch eigenlijk, therapie is sowieso geen favoriet, haha), maar ik merk al wel dat het voordelen kan hebben. Ik hoorde een meisje over zichzelf praten en toen dacht ik… “jeetje… dat is precies wat ik over mezelf denk en zeg. En wat is ze gemeen tegen zichzelf!” Ik begreep eigenlijk niet waarom ze zo ontzettend gemeen tegen zichzelf was en wilde haar vooral een knuffel geven. Of ja, ik begréép het wel, maar zag in dat het ZO jammer en verdrietig is. Dat was best een eye opener (de sessies zijn natuurlijk vertrouwelijk, dus ik mag er verder geen informatie over delen ofzo, daarom treed ik niet in details). Hoe dan ook, ik leer er best wel wat van en bovendien is het ook nog eens “exposure therapy”, want twee uur lang in een ruimte zitten met vreemde mensen is met mijn angststoornis nog wel een dingetje, haha. Maar ik gá en als ik even lief voor mezelf mag zijn: dat verdient soms best een schouderklopje.

Ik hoop dat jij ook lief voor jezelf probeert te zijn, want je verdient het! (echt!) Je bent precies goed zoals je bent.

Fijn week! Liefs!
Ash

Nog meer lezen

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *