Recensie

South of the border, west of the sun – Murakami

Jullie weten het: ik verslind (bijna) alles van de Japanse schrijver Murakami. Ik weet niet hoe hij het voor elkaar krijgt, maar hij heeft een gave om zo ontzettend meeslepend en tegelijkertijd klein en intiem een verhaal te vertellen. Soms zijn de verhalen wat absurd en vaak draaien ze om liefde, relaties, gevoelens, verlangen, nostalgie, melancholiek… Tevens hebben de verhalen van Murakami’s iets magisch en zitten ze vol met symboliek. South of the Border, West of the Sun is weer een echte Murakami roman en ik kan het niet laten om deze aan te raden. Van de week las ik ‘m uit en ik moet er af en toe nog steeds aan denken. Er staan ook zulke prachtige quotes in!

Het verhaal gaat over Hajime, die als enig kind geboren werd in het na-oorlogse Japan. Het feit dat hij enig kind was, zorgde er in die tijd voor dat hij nogal een uitzondering was. Tijdens zijn jeugd ontmoet hij Shimamoto, een meisje die ook enig kind is en met wie Hajime direct een connectie voelt. Ze brengen samen veel tijd door, praten over alles wat hun bezighoudt en luisteren samen veel naar muziek. Wanneer Hajime halverwege de middelbare school verhuist, verwatert helaas het contact. Hij kan haar echter maar niet vergeten, hoe goed hij dat ook probeert. Hajime is zesendertig, getrouwd en heeft twee kinderen als hij Shimamoto voor het eerst weer ontmoet, aan de bar van zijn eigen nachtclub. Wat nu? Kan hij haar nog eens loslaten, of kiest hij voor een ander leven, samen met haar?

Het boek is niet erg dik, dus je hebt het (helaas) snel uit. Ideaal voor in de koffer voor op vakantie of in bad (want het is lekker licht om vast te houden 😉 ). Bedankt dat ik het mocht lenen zusje! ♡

Liefs! x

Nog meer lezen

Laat een reactie achter

Your email address will not be published. Required fields are marked *